โรฮิงญา: ชีวิตที่ห้องกัก ตอนที่ 2 ตม. กาญจนบุรี

ปลูกฝีแขนซ้ายพม่า แขนขวาบังคลาเทศ

เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2556   เจ้าหน้าที่ฝ่ายเลขานุการคณะอนุกรรมการด้านสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง พร้อมกับนายกาลัม ล่ามชาวโรฮิงญาได้เดินทางไปเยี่ยมผู้ต้องกักชาวโรฮิงญา จำนวน 150 คนอายุระหว่าง 14-45 ปี เป็นเด็กชาย 32 คน  (พวกเราได้ยินเสียงสวดอย่างเศร้าโศก และเสียงอ่านอัลกรูอาน จากเด็กชายผู้หนึ่ง ซึ่งสามารถจดจำคำสอนในคัมภีร์ได้ทั้งหมด)โดยมี พ.ต.ท.สมพล กาญจนาได้ให้ข้อมูลเบื้องต้นและอยู่ร่วมรับฟังการสัมภาษณ์ด้วยความสนใจ (อนึ่ง ที่ห้องกักแห่งนี้  มีชาวเบงกาลี จำนวน 96 คน เข้ามาจากอินโดนีเซีย ถูกขังอยู่  ทำให้เข้าใจการจำแนกขาวโรฮิงญา ออกจากชาวเบงกาลี โดยดูจากรอยปลูกฝี ที่แขนคนละข้างกัน)

ข้อมูลเบื้องต้น 
1. ห้องกักตม.จว.กาญจนบุรี ได้รับตัวชาวโรฮิงญาไว้เมื่อเวลา 04.00 น.ของวันที่ 25 มกราคม  2556   ในเช้าวันที่ 31 มกราคม นี้แพทย์ได้เข้ามาตรวจสุขภาพ มีอาการปวดฟัน 2 ราย เล็บฉีกอีก 1 ราย และตรวจโรค (ยังไม่ทราบผล)  ประธานกรรมการอิสลามจังหวัดกาญจนบุรีได้ส่งผู้แทนมาสอบถามความเป็นอยู่ และเข้ามาดูอีก 2-3 ครั้ง ส่งอาหารเสริมมาให้ มื้อกลางวันที่ผ่านมา มีแกงกระหรี่เนื้อ จากงบประมาณค่าอาหารวันละ 45 บาท คาดว่าจะได้รับงบเพิ่มเป็น 75 บาท และผู้บังคับบัญชาจากสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองได้สั่งการให้ดูแลตามระเบียบของทางราชการในฐานะ “ผู้หลบหนีเข้าเมืองผิดกฎหมาย” และได้ขอให้ช่วยแจ้งให้กลุ่มคนเหล่านี้ว่า ให้เชื่อฟังเจ้าหน้าที่ที่ดูแลมากกว่าคนภายนอก

ได้สัมภาษณ์ชาวโรฮิงญา 3 ราย โดยเลือกตัวแทนจากผู้นำกลุ่ม ผู้นำโดยธรรมชาติ และผู้ที่อายุน้อยที่สุด (1) นายนูรกา มาล สวมเสื้อสีฟ้า อายุ 18 ปี (2) นายซาฟัด อาลาม สวมเสื้อสี้ส้ม อายุ 25 ปี (3) ดช.ยูรูลอค สวมเสื้อสีดำ อายุ 14 ปี  ทั้งหมดเขียนภาษาพม่าได้เล็กน้อย เพราะได้มีโอกาสเรียน แค่ ป.2 – 3

จากการพูดคุยผ่านล่าม ได้ความว่า ผู้ต้องกักชาวโรฮิงญาทั้ง 150 คนที่นี่ ไม่ได้รู้จักกันมาก่อน มาจากหมู่บ้านต่างๆแห่งละ 20 – 30 คน เมืองมองดอง รัฐอาระกัน บ้านเกิดที่อยู่นั้น มีแม่น้ำสายกว้างใหญ่ถึง 1 กิโลเมตร ลงเรือเมือวันที่ 6 มกราคม 2556 จำนวน 179 คนในเรือลำเดียวกัน(อยู่ที่ห้องกักตม.กายจนบุรี 150 คน  แยกไปที่ห้องกักตม.ด่านสิงขร ประจวบคีรีขันธ์ เครื่องยนต์ 45 แรงม้า โดยลงขันกันเท่าที่มีเงินเพื่อออกจากพม่า โดยไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน ระหว่างเดินทางออกมา  มี “นากาซาร์” ตรวจพบ แต่สอบถามแล้วก็บอกให้รีบออกไป และให้ข้าวสาร 2 กระสอบ

ออกเรือมาได้ 16 วัน เรือก็จอดฝั่งเอง  อดข้าวอดน้ำนาน 6 วันแล้ว มีเรือประมงไทยช่วยลากเข้าฝั่ง จึงรู้ว่าเป็น “ Thailand ”

2.  ที่เมืองมองดอง รัฐอาระกันนั้น   เมื่อก่อนชาวยะไข่พุทธและชาวมุสลิมโรฮิงญาอยู่ด้วยกันดีเหมือนพี่น้อง  จนกระทั่งเมื่อราว 10 ปีที่ผ่านมา รัฐบาลสั่งห้ามไม่ให้ชาวมุสลิมโรฮิงญาเดินทางออกจากหมู่บ้าน  จะออกไปที่รัฐ(จังหวัด)ยะไข่ ก็ไม่ได้ 

3. วันที่ 6 เดือน 6 (6 มิถุนายน 2555)  เป็นวันศุกร์ ผู้คนหยุดทำงานเตรียมไปละหมาด
ปรากฏว่ามีคนไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่งกายด้วยชุดธรรมดาวิ่งเข้ามายิง มีคนพุทธยะไข่มาไล่แทง  มีการต่อสู้กัน คนมุสลิมใช้ก้อนหินขว้าง (ซาฟัด อาลามบอกว่า พี่ชายของตน 2 คน ถูกฆ่าตาย  คนตายจำนวนมากมาย ได้รับการฝังตามพิธีบางส่วน ถูกเจ้าหน้าที่เอาไปทิ้งลอยน้ำเกลื่อน บ้านของคนโรฮิงญาถูกเผา  คนหนีออกจากหมู่บ้านทุกวันนับแต่บัดนั้น เหลือแต่ผู้หญิงที่ไม่รู้จะหนีไปไหนได้


หมายเหตุ
จนถึงขณะนี้ มีชาวโรฮิงญาที่ต้องกักอยู่ในด่านตม. 4 รายเสียชีวิต เนื่องจากติดเชื้อในกระแสเลือดในโรงพยาบาล ตามวันเวลา ดังนี้

1) วันที่ 19 มีนาคม 2556 มูฮัมหมัด ฮุนเซน อายุ 30 ปี เสียชีวิตที่รพ.หาดใหญ่

2) วันที่ 3 พค. 2556 มูฮัมหมัด แวแมราน อายุ 17 ปี เสียชีวิตที่รพ.หาดใหญ่

3) วันที่ 10 พค. 2556 ซากอรีม อายุ 25 ปี เสียชีวิตที่รพ.สะเดา

4) วันที่ 10 พค. 2556 นายรูปีฟิก อายุ 20 ปี เสียชีวิตที่รพ.พิบูลมังสาหาร

อนึ่ง การ "ระบาย" คนจากห้องกัก มี 2 ชั้น คือ 1. ระบายจากปาดัง -สะเดา -พังงา-ระนอง ซึ่งเป็นที่ที่ถูกจับจำนวนมาก ไปยังด่านที่มีห้องกัก(แต่มีคนไม่มาก) เช่น กาญจนบุรี ด่านสิงขร ตราด เชียงราย หนองคาย สักแห่งละ120 คน ถ้าด่านเหล่านี้รับไม่ไหว ก็ไปสู่กระบวนการต่อไป 2. "ระบายต่อ" ไปด่านเล็กๆแห่งละ 20 คน เช่น ระยอง อยุธยา ที่อุบล มุกดาหาร ก็มี